فردگرايي ـ جمع گرايي و جهاني شدن

(رويكرد روانشناسی )

+ اين مقاله در کنفرانس بين المللی هويت وجهانی شدن دانشگاه استراسبورگ فرانسه(2005) پذيرفته شده است .

دكتر رضا پورحسين ، استاديار دانشگاه تهران

هر انسان ادراكي از وجود خويشتن دارد كه آن را مي توان هويت شخصي[1] يا خود[2] نام نهاد.اين اصطلاح درنظريه هاي روان شناختي بويژه درزمينه روانشناسي اجتماعي ،روانشناسي تحولي ، شخصيت وروانشناسي مرضي[3] مطرح شده است . مجموعة اين تصورات دريك كليت كم وبيش منسجم توحيد مي يابند وخودپنداشت[4] فرد را مي سازند . خودپنداشت مجموعة تصورات انسان دربارة ويژگيهاي دروني وبروني خويش است ( پوركي ، 1988) . همانگونه كه انسان واجد خودپنداشت فردي مي شود ، بتدريج واجد تصوراتي از جامعه وفرهنگي كه درآن زيست مي كند ؛ مي شود كه مي توان آن راخودپنداشت جمعي[5] ناميد . خودپنداشت فردي ناظر به هويت شخصي وخودپنداشت جمعي ناظر به هويت جمعي ويا ملي است .